LIT+ART Blog

1995 წელს ვინმე ბინჯამინ ვილკომირსკმა გერმანიაში გამოსცა მემუარები, სადაც აღწერდა თავის ბავშვობას მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში, საკონცენტრაციო ბანაკში. პატარა ებრაელი ბიჭის ამბავმა, რომელსაც ვერც კი გაერკვია რა ხდებოდა სამყაროში, რატომ დააშორეს ოჯახს, და რატომ მოკლეს დედამისი მის თვალწინ, დიდი რეზონანზი გამოიწვია. მემუარები თარგმნეს თორმეტ ენაზე, დაიმსახურა ებრაული ლიტერატურის ჯილდო, მოექცა როგორც ბეჭდური მედიის, ასევე ტელევიზიების — read more

რასაც მე ყველაზე მეტად ვემხრობი, არის ექპრესია. ექპრესია, ჩემი აზრით, არ მდგომარეობს ადამიანის სახეზე ემოციათა მხურვალების გამოსახვაში, ან უხეშ ჟესტებში. ჩემი ნახატის მთლიანი განლაგება არის ექსპრესიული… კომპოზიცია დეკორატიული მანერით სხვადასხვა ელემენტების განლაგების ხელოვნებაა, რომელსაც  მხატვარი ემოციების გამოსახატავად იყენებს. ორივეს, ფერის ჰარმონიასა და დისონანსაც შეუძლია სასურველი ეფექტის მიღება. ხშირად, მშვიდად მუშაობას, ჩემი უშუალო, ზერელი ფერთა შეგრძნებათა — read more

არსებობენ წიგნები, რომელთა წაკითხვაც ნებისმიერ დროს და ნებისმიერ ადგილას თავისუფლად შეიძლება. ასევე, არსებობენ წიგნები, რომლებსაც უნდა მიწვდე, თუნდაც ყველაზე ადვილად ხელმისაწვდომ თაროზე იდოს. წიგნები, რომელთა სახელები ვიცით, რომელთა არწაკითხვაც გვესირცხვილება, მაგრამ ამავე დროს, გვაშინებენ. გვაშინებენ ისევ და ისევ ინტელექტუალური ამპარტავნების, ანუ სწორად ვერ გაგების, აღქმის გამო და არა, იმ კონტექსტით, რითაც ეკო იყენებს ამ ორ — read more

წარმოიდგინეთ ქვეყანა, სადაც არავინ კვდება, არც ავარიაში, არც თვითმკვლელობისას, არც სიბერით. ახლა კი წარმოიდგინეთ სიკვდილი, რომელიც ადამიანის სახეს იღებს. სარამაგოსთვის სიკვდილი ქალია. უცნაურია, მაგრამ  სიკვდილი ჰუმანურიცაა, იმიტომ რომ კლავს(!), და ამავდროულად დახვეწილიც. რომანის კითხვისას, რამდენიმე კითხვა უჩნდება მკითხველს: 1)      თუკი სიცოცხლე ადამიანის თანდაყოლილი უფლებაა, არის თუ არა სიკვდილიც მისი უფლება. 2)      რა არის მორალი? იცვლება — read more

პლასტიკური ხელოვნება და წმინდა პლასტიკური ხელოვნება “ხელოვნება ჩვენ გვაიძულებს იმის გაცნობიერებას, რომ არსებობენ უცვლელი კანონები, რომლებიც განსაზღვრავენ კომპოზიციის აგების პრინციპებსა და მისი შემადგენელი ელემენტებისთვის დამახასიათებელ ურთიერთკავშირს. ეს კანონები უნდა მივიჩნიოთ დამატებით კანონებად ექვივალენტობის ფუნდამენტურ კანონთან, რომელიც ქმნის დინამიურ ბალანსს და გამოავლენს რეალობის ნამდვილ შინაარსს. მიუხედავად სამყაროს ქაოტურობისა, ინსტიქტსა და ინტუიციას მიყავს კაცობრიობა ბალანსისაკენ. ხელოვნება უდაოდ — read more

ადამიანები ხშირად ახდენენ საკუთარი თავის იდენტიფიცირებას სამშობლოსთან, განიცდიან ქვეყნის ბედს, იზიარებენ და ცვლიან  მის ისტორიას. არჩევნები, მიტინგები, სამოქალაქო ომები და რევოლუციები ამის თანმდევი პროცესია. რომანის გმირი იბადება 1947 წლის 15 აგვისტოს, ინდოეთის დამოუკიდებლობის გამოცხადების ღამეს.  სალემ სინაის, რომელსაც სახეზე აღებეჭდა ინდოეთის რუკა და თავისი ცხოვრება ქვეყნის ისტორიად აქცია,ვერ შეძლო თვალების დაუხამხამებლად ეცქირა სამყაროსათვის, შეიძლება მისი — read more

„მარტო ამას ვიტყვი: ისმინეთ ჩემი ნაამბობი. მე ვარ პოლ ოსტერი. ეს არ არის ჩემი ნამდვილი სახელი.“      ერთი შეხედვით, ყოველი ნაწარმოები ჩვენგან დამოუკიდებლად, ჩვენი რეალური სამყაროს პარალელურად არსებობს, ჩვენ ვგრძნობთ მათ მატერიალურობას, ვეხებით წიგნს, ვფურცლავთ, ვდებთ მასში სანიშნს ან ვწყვეტთ კითხვას რომელიმე პარაგრაფის შემდეგ… წიგნის სათაური, ავტორის ფსევდონიმი, წინასიტყვაობა, ეპიგრაფი, თავები და ა.შ. გვაძლევენ საშუალებას — read more